kannepoeken bakken en koekjes versieren

Het was wel fijn eens een dagje met twee grotere kinderen op stap te gaan, maar Louiseke keek toch maar raar toen Amber en Yenthe deze morgen uit de slaapkamer van Cédric en Amélie kwamen.
Om de woorden van Pippi in daden om te zetten en haar grappige uitdrukking eens echt te kunnen toepassen bakken we vandaag kannepoeken. Amber en Yenthe helpen met het deeg.


Om 10u zijn de kindjes terug thuis, ze hebben zich duidelijk geamuseerd. Cédric en Jade kunnen het ongelofelijk met elkaar vinden, twee kapoenen zijn het, als je ze samen zet.



Terwijl Louise in haar bedje ligt versieren we allemaal samen de koekjes die Amélieke maandag maakte. Super gezellig, Amélie, Cédric, Jade, Yenthe en Amber, allen geconcentreerd aan de slag. Alleen Jade vond het leuker om koekjes te eten in plaats van te versieren.
Ziehier het kleurrijk resultaat:

kannepoeken met sruine bruiker en fonkituur

"Kannepoeken met sruine bruiker en fonkituur", neen, dat hebben we niet zelf uitgevonden. Het zijn de woorden van Pippi Langkous. Want vandaag ging ik op stap met mijn petekindje Yenthe en ons nichtje Amber mocht ook mee. We gingen naar Gent en genoten van een voorstelling van "Pippi zet de boel op stelten" in het Capitool. Amélie en Cédric gingen diezelfde dag logeren bij tante Ann en Louise mocht eens bij moeke en vake gaan spelen.

koekjes bakken

Cédricje mocht vandaag samen met moeke en vake en nichtje Jade een dagje naar Plopsa Indoor in Hasselt. Eens een dagje alleen met de meisjes dus om leuke meisjesdingen te doen.

Happy Halloween

Van de inhoud maakten we heerlijke soep, niet zomaar pompoensoep, maar pompoensoep met spinnetjes. (gehaktballetjes met stokjes spaghetti als pootjes erdoor heen, die worden dan zacht bij het koken van de soep). De kindjes hebben de soep nog nooit zo lekker gevonden!

de eendjes voederen in 't park

Verwondering

Dat is nu het leuke aan kinderen, ze kunnen zo verwonderd zijn en automatisch word je daarin meegesleurd. Ooh, kijk mama! Een zwam, een paddestoel, een grappige tak, een heel groot spinneweb, een boom met een rare kronkel,... zovéél redenen om simpelweg verwonderd te zijn. We kunnen zoveel leren van onze kinderen!


Hier Cédricje voor zijn school.

't Bengeltje

Zondag zijn we naar de poppenkast (poppenspeelmuziektheater) gaan kijken in Antwerpen. Het was weeral heel gezellig, Lola was er ook bij. Met het mooie weer zijn we erna nog eens tot aan het Steen gewandeld.

Meer info over de poppenkast:

't Bengeltje

kastanjes rapen in het bos

Soms na school wandelen we nog even door het bos. Onze school is in een bos, dus da's super handig natuurlijk! Heerlijk om zo door die bladeren te wandelen en je voeten bijna niet op te heffen. Blaadjes, blaadjes, blaadjes,... en paddestoelen, beukenootjes, kastanjes... en stokken. Stokken om tegen de boomstammen stuk te slaan want wij zijn sterk! Er liggen ook boomstammen plat en daar mogen we dan op stappen, zonder eraf te vallen, niet zo makkelijk, hoor.
Daag, Cédric en Amélie

kind aan huis in Brussel

Een dagje op stap in Brussel, met de gezinsbond. Tien wandelingen om uit te kiezen en wij kozen "Stad van Torens". Omwille van het circus en de boottocht die op het programma stonden, maar ook voor de ballonnenshow, de Chinese draak, de Chinese leeuw en als afsluiter van een dag vol fijne ervaringen, het Chinees vuurwerk! (heel speciaal, want dat vuurwerk kan bij klaarlichte dag en zo waren wij nog op een zeer kindvriendelijk uur terug thuis)



Jongleren en experimenteren De Brusselse circusschool slaat die dag op de terreinen van Tour & Taxis zijn tenten op. Jongleren met ballen, kegels en diabolo; in evenwicht blijven op een bal, koord of vat, en allerlei acrobatentrucjes, je kan het er allemaal leren van circusanimatoren in een heuse circustent. En tussen de ateliers door zorgen de leerlingen van de circusacademie voor een spetterende voorstelling.


We aten in het Kaaitheater café, waar Louise eens goed haar benen kon strekken, naar hartelust rondrennen en fietsen en Cédric en Amélie zich ten volle op de kleurprenten stortten.




Na het eten konden we meteen aan de boottocht beginnen en daarna was het al tijd om terug naar de site van Tour en Taxis te gaan voor het de "Marockin Brass".


Zet je schrap voor zwetende shaabi-funk of stomende gnawa waarop eigengereide toeters het zand uit je oren blazen. De Ghanese talking drum en een occasionele bazuinstoot voegen uit een onverwachte hoek hun eigen kleur aan het geheel. Alsof Brussel altijd al aan de Middellandse Zee heeft gelegen!
Om 16.00 uur is het aan de artiesten van Théâtre Attrape met hun spektakel ‘Ballomanie’. De koning en de koningin van de verbeelding vertrekken dit jaar op reis door de wolken. Maar eerst organiseren ze nog een groot feest. En daar horen muziek en (draken)dansen bij. Samen met hun kinderen, prins Vrolijk en prinses Giechel, vliegen ze in hun mooie gewaden en met hun hele hebben en houden de Brusselse lucht in.
Het geheel is gehuld in een Chinees vuurwerk vol kleurrijke rook en wordt opgevrolijkt met allerlei muziek en geluiden. Deze voorstelling is gecreëerd en verwezenlijkt door acteurs, springstofspecialisten, musici, dansers en ballonblazers van Théâtre Attrape van Brussel.

huiswerk

Ja, je leest het goed, onze Cédric had huiswerk deze week. Wel heel leuk huiswerk waar we allen enthousiast mee bezig waren, 't was eigenlijk echt wel fun. De letter "S", daar ging het over en die moest in de letterkoffer of tenminste alles wat met de letter "s" begint. Zoals: slang, snoep, stoel, soeplepel, spaghetti, steen, slak, schoen, sok,...
Wel een leuke letter natuurlijk, want de "S" ziet eruit als een slang!!! Dus maakten we een Superlange Sissende Slang op een megagroot papier en ook nog een Superlange Slang met Stippen voor in het begeleidend schriftje. Amélie versierde ook nog een grote letter "S".
Helemaal opgetogen stapte Cédric 's anderdaags de schoolpoort door, met een letterkoffertje vol "S"-dingen! Een zeer positieve eerste kennismaking met huiswerk! Wat een goed idee van de juffen!

tijd voor Louise

Een job waar ik eigenlijk op rekende die onverwachts niet door ging en de onthaalmoeder die plots liet weten dat ze ermee ophield zijn de feiten die ervoor gezorgd hebben dat ik sinds begin dit schooljaar al thuis ben. Voorlopig toch. Thuis, om te genieten van Louise en om stressloos het huishouden te kunnen runnen en alle huisgenoten in de mate van het mogelijke gelukkig te houden. Toch schrik je ervan hoe snel een dag voorbij is, zeker nu ik de kindjes elke dag over de middag ga halen om thuis te komen eten. Maar ik geniet er wel echt van, van ons Louise, onze schattige kapoen. Van die middagen, met mijn drie gastjes gezellig tafelen. Soms echter is het wel rennen. Een goede voorbereiding en organisatie zijn noodzakelijk om overal mooi op tijd te zijn. Maar dat lukt natuurlijk wel. Er is zelfs tijd over om verse soep te maken en af en toe eens iets te bakken en geregeld eens een nieuw gerecht uit te proberen. Culinair gaan we er dus zeker op vooruit nu er meer tijd is. Ik moet alleen in de gaten houden dat ik mijn lat weer niet te hoog ga leggen en zo het slachtoffer word van mijn drang om op alle gebied optimaal te willen presteren terwijl ik eigenlijk ook maar een simpel huismoederke ben.

72 stukjes

Nog geen vijf jaar is hij en onze flinke jongen maakt helemaal op z'n eentje een puzzel van 72 stukjes! Da's toch een applausje waard!

Klauteren en klimmen...

in 't stadspark in Sint-Niklaas. 't is feitelijk een speeltuin voor grotere kinderen, maar 't lukt bij mijn kleintjes toch ook al redelijk goed.
Van alle seizoenen is de herfst toch absoluut het mooist, daarom ging we naar 't park op zondagnamiddag, terwijl Lissa ging trainen en papa waakte bij Louise die in haar bedje sliep.

verjaardag Jade

Op uitnodiging van tante Ann en nonkel Frederick gingen we voor Jade haar verjaardag zwemmen en brunchen in het zwembad van Dendermonde (dat met die pinguïn dus, in kindertaal).
Natùùrlijk was dat leuk!! Echt eens iets anders dan anders.

zwemmen in Bornem

Gaan zwemmen vinden ons drie kleintjes echt geweldig. Of het nu in een groot zwembad is met glijbanen zoals dat van Dendermonde, Temse, Bornem, Wachtebeke of in ons rond zwembad dat in de zomer buitenstaat, het maakt eigenlijk allemaal niet uit. Hoewel... Ze beginnen zo stilaan wèl de zwembaden te kennen en durven soms wel eens hun voorkeur uiten. Is het dat zwembad met die pinguïn, mama? Dan moet ik soms wel heel diep nadenken, maar dat met die pinguïn betekent Dendermonde, dat met die grote speeltuin aan dan bedoelen ze Bornem, dan is er nog 't zwembad van 't school (want met school zwemmen ze in Wachtebeke) en het zwembad in Temse, da's 't eenvoudigst dat noemen ze gewoon, 't zwembad in Temse!
Als er één ding is dat ze alle drie gemeen hebben dan is het dat wel: het zijn drie echte waterratten. Dus voelen wij ons "verplicht" toch regelmatig eens een zwembad op te zoeken en zo werd het zondag dat bij de grote speeltuin (verplicht tussen aanhalingstekens, want 't is fun voor ons ook, zeker als je die drie ziet spartelen en glunderen van plezier).

een nieuwe vaardigheid

Grote broer en zus achterna, begint onze kleinste spruit er zo stilletjes aan ook mee. Zalig is dat, als we zo met ons allen samen aan de tafel zitten. Kleuren! Bij Louise is het meer krassen met wasko op papier en dan verbaasd vaststellen dat die dingen kleurrijke sporen achterlaten. Haar eerste stap is nu wel gezet. Het zal niet lang meer duren of ze kan mee beginnen scheuren, kleven, schilderen, plakken en nog meer van die leuke dingen die ik als kind altijd zalig vond en waar ik nog steeds verzot op ben. Kan ik mijn enthousiasme overbrengen op de kinderen? Moeiteloos!

herfst

Een eekhoorntje in onze tuin! De foto is getrokken vanachter glas, 't is dus geen zuiver beeldje, maar in de realiteit was het wel schattig.
Daar gaat de reeds schaarse dracht van ons notelaarke... maar 't is hem gegund, hoor. Dat boomke wiebelt van links naar rechts met die levendige eekhoorn erin. Hopelijk komt hij eens terug als de kindjes thuis zijn, want nu zaten ze op school. Ik heb alvast een schaaltje extra nootjes gezet om het beestje nog eens tot hier te lokken.

geen school

Vandaag geen school. Ik zou anders wel weten wat te doen in huis. Nu iedereen hier om beurt is ziek geweest, zijn er wel wat huishoudelijke werkjes aan de kant geschoven. Maar helaas staat er al veel op de agenda deze week. Verscheidene contacten waar ik al zo lang naar uitkijk en die door het ziek zijn van de kindjes allemaal werden uitgesteld vallen nu allemaal in één week samen. Maar dat zijn "zorgen" voor later, vandaag nog maar eens genieten van mijn drie spontane, guitige kindjes!


Bij het horen van het woord alleen nog maar maakten Cédric en Amélie een vreugdendansje, plasticine, ja da's alweer een tijdje geleden. Eerst flink spelen... en dan netjes opruimen.


Na Louise haar middagdutje gaan we eens tot aan het speeltuintje van de Chiro, hier wat verder in de straat. Ook ons Amélie-zonder-vrees, zag dat wel zitten, die grote-jongens-speeltuin, dat wordt een echte padvinder binnen een paar jaar, als we haar maar telkens heelhuids terugkrijgen.

dagje Plopsaland

Nu we voor éénieder van ons (behalve Lissa want die heeft echt wel andere interesses) een kaartje kochten dat ons een jaar lang gratis toegang verleent tot alle Plopsaparken moeten we daar toch af en toe eens heen. Zondag stond er nog niets op onze agenda, bovendien zag het weer er vrij goed uit en de kindjes hebben 's anderendaags geen school, ideale omstandigheden dus. Geen protest bij de kids toen we 't hun voorstelden, integendeel en Louise, die deelt in het enthousiasme van broer en zus. Ja, kleine zus ging mee. We vertrekken pas na haar eerste dutje, ze slaapt bovendien overdag maar twee uurtjes meer, dus af en toe haar middagdutje overslaan dat kan onze kleine meid wel aan. Maar op andere dagen heeft ze haar structuur wel nodig natuurlijk. Ze sliep zelfs nog een dik uurtje in de buggy terwijl mama en papa afwisselend met de twee "grote" op de bootjes door kabouterland vaarden. Het was vandaag helemaal niet druk en dus waren de wachttijden overal zo kort dat we de leukste dingen zelfs twee keer konden doen.

gezellig binnen

Amélie had ervan genoten, dinsdag, samen met de kindjes van de klas een dagje naar Puyenbroeck. Ze hadden zelfs met het busje gereden. Cédric bleef thuis, maar om 15u gingen we Amélie en een aantal klasgenootjes van Cédric oppikken. Zo had Cédric de kindjes van zijn klas toch nog eens gezien.
De uitstap was wel vermoeidend geweest voor Amélie, net iets té, want woensdag had ze ook terug koorts. Dus blijft Amélie de rest van de week ook thuis om uit te rusten en terug op krachten te komen.
We hebben er een gezellige week van gemaakt, veel spelletjes gespeeld. Veel speelgoedjes hadden we al een tijdje niet meer bovengehaald, te meer omdat het zo'n mooi weer was geweest in de grote vakantie. We brachten ook een bezoekje aan de speel-o-theek. Een echte ontdekking voor ons! Het werkt ongeveer als de bibliotheek, maar zoals de naam al doet vermoeden met speelgoed in plaats van boeken.

vier zieken

Het begon met Louise, vorige week, hoge koorts. Een verkoudheid. Daarna was papa aan de beurt, het voorbije weekend had Cédric plots 40° koorts en Amélie ook al 38. Net nu er een sportweek op het schoolprogramma staat. Maandag kwam de dokter langs (heel handig, woont in onze straat en komt als hij op ronde gaat het eerst bij ons langs natuurlijk), ons pagadders hebben geen griep, gelukkig maar, wel een goei verkoudheid. Vooral Cédric was het zwaarst getroffen en die kan toch beter een weekje thuisblijven vond de dokter (en die wist zelfs niet eens dat het sportweek was).

Nu ja, gelukkig bestaan er medicijnen en ... mama's. En wat doet een mama liever dan te zorgen voor haar kindjes? Ik hoop oprecht te mogen zeggen dat ze in goede handen zijn en dat we er toch ook een beetje van genieten. Samen even moeten rusten onder een feece dekentje in de zetel, en dan die siroop die zo lekker zoet is dat ze probleemloos naar binnen gaat. Het valt hier maw allemaal nog wel mee. Wat niet wegneemt dat we allemaal gelukkig zullen zijn als iedereen terug gezond en wel is, uiteraard!

Onze Cédric, ik zie hem nog voor mij, met zijn stevige babybillen, wat kon die eten als hij klein was... En 't was hem aan te zien ook, veruit de stevigste van de drie (van de vier als ik Lissa mag meerekenen). Maar je zou hem nu moeten zien! Door ziek te zijn heeft hij twee dagen niet gegeten en ook maandag was 't maar aarzelend. Hoe snel een kind gewicht verliest. Hij is de magerste van allemaal nu, spillebeentjes en een bleek mager gezichtje.





Toch verzamelen ze hun krachten om even in de tuin te gaan (maandag was dat, want Amélie mocht vandaag al terug mee op uitstap met school). De buitenlucht doet toch altijd goed, de temperatuur is aangenaam, het gras is fris groen en zacht en bezaaid met bruine, ritselende bladeren. Af en toe horen we "tok" een eikel die op iets hard valt. Achteraan in de tuin op blote voeten lopen is uitgesloten nu (met de verkoudheden sowieso), want daar is het gras (lees "mos") helemaal bedolven onder de bruine vruchtjes van onze reusachtige eiken.
De appels hangen nu mooi rood te blinken en trekken de takken van onze laagstammen helemaal naar beneden. Maar ze lossen nog niet, houden dapper vol, die arme twijgjes, tot op een dag die blozende appels op de grond en kort daarna in ons mandje zullen belanden. Dan maken we er appelmoes van, of appelcake (zoals vorige woensdag) of misschien eten we ze wel gewoon zo, uit het vuistje. Het water komt al in onze mond...

terug naar school

En toen was het plots gedaan. Twee lange maanden, dachten de kindjes en ikzelf, toen de vakantie begon. Maar 't is voorbij gevlogen. Het was een supervakantie. Op 1 september had ik het er toch moeilijk mee, na zoveel tijd samen met mijn gastjes. Hier nog enkele beeldjes van toen de kindjes binnen speelden toen het weer eens wat minder was.

Verjaardagsfeest

Louise 1 jaar!

Ons Louiseke die 1 jaar wordt, daar hoort een fotootje bij van het prille begin. Mijn derde bevalling was het en alweer een compleet ander verhaal dan de twee voorgaande. Super snel was het allemaal gegaan, dat was het minste dat we ervan kunnen zeggen. Alweer een prachtig baby'tje kwam ter wereld. Alles erop en eraan. Gezond, heel mooi en heel erg bemind, door ons, door onze kinderen en door nog zoveel andere mensen die vol spanning hebben gewacht tot zij ter wereld kwam. Zalig was het, om haar in mijn armen te houden, haar warme lijfje dicht tegen mij te voelen. Zo'n klein, tenger wezentje, zo helemaal van mij. Louise, ons laatste kindje, zalig om het nog eens allemaal te mogen meemaken. Voor de laatste keer nog eens al die "eerste keren" en telkens die verwondering bij alle mooie dingen die de wereld te bieden heeft. We waren er allemaal zo klaar voor, voor ons klein zusje, dochtertje, petekindje, kleindochtertje, nichtje, vriendinnetje. Louiseke, we houden allemaal zoveel van jou, gelukkige verjaardag schat!

Louise

Ons Louise, net geen jaar is ze nu, maar 't is jandorie een rappe meid! Alles heeft ze gezien, die "kleine" ukkepuk en dan krijgt ze pretlichtjes in haar ogen, gooit charmant haar hoofdje achterover en haalt met een glimlach tot achter haar oren de grappigste kapoenestreken uit. Ze verstaat het woordje "neen" al zeer goed en reageert ook meteen als je haar iets verbiedt, maar 't is 't één oor in 't ander uit, trouwens heel normaal op deze leeftijd, we moeten ons dus nu nog niet boos maken als ze keer op keer blijft herhalen wat eigenlijk niet mag. Het levert soms zo'n grappige situaties op, waar ook Cédric en Amélie zich krom om lachen. Gelukkig dat ze het zo charmant weet in te pakken, want soms heb je als ouder stalen zenuwen nodig met drie kleine kids in huis, velen zullen me perfect begrijpen. Natuurlijk zien we ze doodgraag en ik kan ze geen seconde missen mijn gastjes, maar soms kan 't ook vermoeiend zijn, ik ben toch ook altijd blij als ze 's avonds vredig in hun bedje liggen.

Mijn engeltjes

Tenminste, op deze foto lijken het wel engeltjes, maar soms zijn 't eerder bengeltjes, mijn drie kapoenen.




Louise haar eerste keer op 't molentje ... en 't zal zeker niet de laatste keer zijn. Genieten dat ze deed, tussen haar grote broer en zus in de gele cabriolet!

Bezoek aan de dierentuin

Dag iedereen. Vandaag ben ik met mijn twee zusjes en oma en mama naar de dierentuin geweest in Antwerpen. Het was wel een hele belevenis want we gingen met de trein. We zijn thuis te voet vertrokken tot aan het stationneke in Sinaai. Een hele verantwoordelijkheid voor mij hoor, als enige man tussen vier vrouwen! Maar eigenlijk is iedereen heel flink geweest, het was bovendien een broeiend hete dag, maar niemand heeft daar last van gehad.
Zo hebben we de "kleine" Kai-Mook van dichtbij kunnen aanschouwen. Maar niet alleen de olifant had een baby hoor, er was ook een baby zebra en ook het Nijlpaard had een jong, maar dat was geen baby meer, eerder een kleuter. Amélie en ik vonden sowieso de vissen heel fascinerend en niet te vergeten natuurlijk de slangen, de reptielen en de leeuw. Rond vier uur hadden we alles gezien en hebben we voor de grote drukte de trein terug naar huis genomen en zoals steeds op woensdag de dag afgesloten met een bordje huisgemaakte spaghetti.
Veel groetjes, Cédric xxx

Plopsaland

in bed met laptop

Super lief vond ik het, die twee meisjes, beiden met hun computer op de schoot! Eens binnen blijven en luieren moet toch ook kunnen, hé!

Batistje op bezoek

Middelheimpark in Antwerpen

Tarte tatin met peer

Vandaag eens niet opgestaan met een stralend zonnetje aan een heldere hemel, zwoele temperaturen al evenmin. Dat veranderde welliswaar niets aan ons goed humeur. Met ons bottekes aan gezellig in het natte gras huppelen en met behulp van papa's grote ladder heerlijke peertjes en appels plukken.
Mama gaat daar een lekkere taart mee bakken, geen appelcake, neen een tarte tatin aux poires. Klinkt wel chic, vinden wij!

Dikke kus van Cédric en Amélie.

Puyenbroeck

spelen met de nichtjes

Het werd een dag om nooit te vergeten. Alle verkleedkleren werden bovengehaald en er werd gretig gebruikt gemaakt van de extra speelruimte die vrijkwam in het tuinhuis. We hebben zelfs een film gemaakt, met wat geluk is er nog voldoende schijfruimte op mijn computer en dan kan ik hem bloggen. Hoedanook hebben de kinderen zich ongelofelijk geamuseerd, daar ben ik echt van overtuigd.

Eline leest voor

de fantasie van een kind

Als je 't niet kan lezen, klik je op de foto om te vergroten.

Matthias

We hebben toch maar eens een vriendje uitgenodigd voor Cédric. Een hele week niet anders dan meisjes op bezoek. Maandag Hélena, dinsdag Lolatje en als we onze familie uitnodigen zijn 't ook allemaal meisjes natuurlijk... En dus kwam vrijdag Matthias spelen uit Cédric zijn klas. Wat een brave jongen, ik hoop dat hij het leuk vond.

zonneschijn

Van het weer kunnen we sowieso al niet meer klagen deze zomer. Even hadden we getwijfeld of we 't zwembad wel zouden zetten en inderdaad, zo vaak zitten we er niet in en ook nooit lang. Maar de keren dat we erin zaten was het een aangename verfrissing die meer dan welkom was en het levert altijd mooie beeldjes op...

sfeer

Enkele sfeerbeeldjes uit de tuin.

Spelen

De kinderen hebben al wat afgespeeld. Wat ben ik blij dat ik alles met hen kan delen. Als ik met de auto voorbij het buurthuisje rij (de kinderopvang hier in Sinaai) en de kinderen daar zie buiten ravotten, dan bedenk ik me toch elke keer hoe heerlijk het is dat ik de mijne elke dag bij mij heb. Niet dat die kinderen van het buurthuis zich niet amuseren, dat weet ik ook wel, maar 't is toch anders. Wat betreft sociale contacten komen onze kinderen trouwens ook aan hun trekken, er is al bijna elke dag bezoek geweest. Dat is maar goed ook want om als broer en zus twee maand lang voortdurend te moeten samen spelen is niet altijd even tof. Het is ook fijn om andere kinderen te zien spelen met het speelgoed van Cédric en Amélie, want andere kinderen spelen op een andere manier en die van ons leren ervan.

Bezoek van Hilde en Lola

Deze week is het sportweek, elke dag van 10u tot 12u gaan Cédric en Amélie sporten in de sporthal in Belsele. Lola, het dochtertje van Hilde, was (niet toevallig natuurlijk) ook ingeschreven. Dinsdagnamiddag kwam ze samen met haar mama op bezoek. Heerlijk om die twee meisjes samen bezig te zien. Eens te meer omdat Lola twee druppels water Hilde is en Amélie zo op mij lijkt (dat zegt toch iedereen). We hebben het altijd geweten dat het fun zou zijn hen met elkaar te zien optrekken.

Bezoek van de nichtjes

Altijd feest als Amber, Yenthe en Jade mogen komen spelen! Alle kindjes hebben leuk samen gespeeld en Amber ontfermt zich als een echt moederke over ons Louise. Tenminste, wanneer ze wakker is want ons meisje doet dagelijks een flinke dut van bijna 2 uur in de voormiddag en anderhalf uur in de namiddag.

LOUISE STAPT !!!

Nog maar net 11 maand is ze en parmantig kruist ze diagonaal onze living. Langzaam, vastberaden en fier op zichzelf! Enkele pasjes, dàt was een maand geleden al gelukt, maar ze bleef toch steeds twijfelen. Ik was ervan overtuigd dat ze in Frankrijk zou leren lopen, maar het was niet zo. Cédric en Amélie, haar grote voorbeelden, zijn soms een beetje overenthousiast wat onze Louise betreft, het kind is vaak op haar pamperpoep gevallen omdat die twee grote in al hun enthousiasme aan beide handjes van ons jongste trekken, maar er geen rekening mee houden dat die babybeentjes nog niet even snel meekunnen.

Zelf pizza's maken...

lekker!!

picknicken in 't park

Cédricje nam deze foto!

Vorig weekend gingen we met mama en papa eens een kijkje nemen in het Bospark in Lokeren. We waren daar eigenlijk nog nooit geweest. Vanuit Temse was het logisch om naar Sint-Niklaas naar 't park te gaan, maar vanuit Sinaai sta je natuurlijk net zo snel in Lokeren. Het park in Lokeren is ook wel leuk, vooral omdat er een speeltuin is en ook omdat er dieren zijn. Maar toen vandaag mama vroeg naar welk park we het liefst wilden gaan om te picknicken waren ik en Amélie unaniem akkoord: Sint-Niklaas!
We hadden onze bokes mee en onze druifjes, ik heb gefietst en Amélie heeft met haar pop gewandeld, dat doet ze graag, moederke spelen. En onze reuzegrote bellenblaas die we maandag in Wijnegem van mama kregen die zorgde voor dolle pret, wij blazen en Louise achter de belletjes kruipen!!

Op stap met m'n drie kids!

Nee, nee, niet naar Plopsaland. Een dagje shoppen in Wijnegem. Inderdaad, ik samen met de drie gastjes gaan winkelen. 't is nog ongelofelijk goed meegevallen ook, ze zijn flink geweest, om tien uur thuis vertrokken en tegen vier uur terug thuis. Dat was een half jaar geleden nog ondenkbaar geweest. Het heeft inderdaad zo zijn voordelen als ze groter worden!

De Lekkerbek

Bedankt oma, 't was lekker!

de kinderboerderij

't is al heel lang dat de kindjes vragen om nog eens naar de kinderboerderij te gaan. Maar in 't weekend was er altijd al iets te doen of 't was er echt geen weer voor. Tot vandaag, zo zijn we er eindelijk nog eens geraakt!

terug naar huis

16 juli

15 juli

14 juli

13 juli

12 juli

11 juli